Jacques Brel - Orly

      Օրլի

     նրանք երկու հազարից ավել են

     և ես տեսնում եմ միայն երկուսի

     անձրևից միացած

     իրար նման
     նրանք երկու հազարից ավել են
     և ես տեսնում եմ միայն երկուսին
     և ես գիտեմ, որ նրանք խոսում են
     նա պետք է նրան ասի` սիրում եմ
     աղջիկն էլ նրան պետք է ասի, որ սիրում է
     կարծում եմ նրանք միմյանց
     ոչինչ չեն խոստացել
     երկուսն էլ շատ նուրբ են
     անազնիվ լինելու համար:

     նրանք երկու հազարից ավել են
     և ես տեսնում եմ միայն երկուսին
     և հանկարծ նա լացում է
     լացում դառնորեն
     բոլորը, ովքեր նրանց շրջապատել են
     ճարպից քրտնած են
     և մի կաթիլ հույսով
     որ հետևում են նրանց
     բայց այս հրաշալի երկուսը
     պոկված հիասթափությունից
     լքված շան պես
     թույլ են տալիս իրենց նրանց դատելու

     կյանքը նվեր չի մատուցում
     և Աստծո անունը տխուր է
     Orly կիրակին
     Ժիլբեր Բեկոյի հետ կամ` առանց նրա

     հիմա նրանք լացում են
     ես ուզում եմ երկուսին ասել
     ավելի շուտ նա էր
     երբ ես ասում էի “նա”
     չնայած բոլոր կանգնածներին
     նրանք այլևս ոչինչ չէին լսում
     բացի իրենց լացից
     և հետո
     հետո անվերջորեն
     ինչպես երկու մարմիները որ աղոթում են
     անսահման դանդաղ
     այս երկու մարմինները բաժանվում են
     և կիսվելով
     այս երկու մարմինները պոկվում են
     ձեզ հավատացնում եմ որ նրանք ճչում են
     և հետո նրանք միաձուլվում են
     դառնում են մեկ կրակ
     հետո նորից են պոռթկում
     նայում միմյանց աչքերին
     և հետ ընթանալով
     ինչպես ծովն է նահանջում
     նա պահանջում է հրաժեշտը
     թքում մի քանի բառ
     ձեռքը թափ տալով
     հանկարծակի փախչում
     փախչում առանց հետ շրջվելու
     և հետո նա անհետանում էր
     հանրությանը փայը դառնալով

     կյանքը նվեր չէ
     գրողը տանի,
     Աստծո անունը տխուր է
     Օրլի կիրակին
     Ժիլբեր Բեկոյի հետ թե առանց նրա

     և հետո նա անհետանում էր
     կուլ գնում աստիճաններին
     և նա, նա մնում է այնտեղ
     սիրտը խաչած, բերանը բաց
     առանց ճիչի, առանց բառի

     նա գիտեր իր մահը

     հենց նոր խաչվեց հետը
     ահա, նա վերադառնում է
     և նորից շրջվում է
     նրա ձեռքերը վար են մինչև գետնին
     այդպես է. նա հազար տարեկան է
     դուռը կողպված է
     ահա առանց լույսի
     նա պտտվում է տեղում
     և նա արդեն գիտի
     որ պիտի պտտվի միշտ
     նա կորցրեց տղամարդկանց
     բայց հետո նա կորցրեց սեր
     սերը դա նրան ասաց
     ահա անօգուտ
     նա կապրի ծրագրով
     և միայն կսպասի
     ահա թուլությունը կգա
     նախքան վաճառքի լինելը

    ես այնտեղ եմ ես այն եմ
    ոչինչ չեմ համարձակվում անել նրա համար
    որ ամբոխը կրծոտում է
    ինչպես ցանկացած մի միրգ:

   

    թարգմանեց՝

    Ռուզան Պետրոսյանը

 

Jacques Brel- La chanson des vieux amants

"La chanson des vieux amants" -ը 1967թ.-ին գրվեց Բրելի կողմից, իսկ երաժշտությունը Բրելի հետ համատեղ նաև և Ժերար Ջուանեսինն է: 


 ծեր սիրահարները երգը
 

 իհարկե՜
 մենք ունեցել ենք փոթորիկներ,
 քսան տարվա սեր.
 խելագար սեր է:
 միլիոն անգամ դու ես հավաքել իրերդ,
 միլիոն անգամ ես եմ մեկնել:
 և կահույքի ամեն մի կտոր`
 առանց օրորոցի այս սենյակում,
 հիշեցնում է բեկորները հին փոթորիկների:
 ոչինչ այլևս նման չէր ոչինչի.
 դու կորցրել էիր ջրի համը,
 իսկ ես կորցրի` նվաճելունը:

  բայց իմ սեր,
  իմ մեղմ, իմ քնքուշ,
  իմ հրաշալի սեր,
  լուսաբացի թափվելուց մինչև օրվա վերջ
  դեռ սիրում եմ քեզ, դու գիտես,
  սիրում եմ քեզ:

  ես,
  ինքս գիտեմ քո բոլոր կախարդանքները,
  դու գիտես իմ բոլոր դյութանքները:
  դու ինձ պահպանեցիր թակարդների թակարդներից,
  ես քեզ կորցրի ժամանակ առ ժամանակ:
  իհարկե դու ունեցար մի քանի սիրեկաններ,
  պետք էր, չէ ժամանակ անցկացնել.
  պետք էր, որ մարմինը լավ ցնծար:
  վերջապես, վերջապես
  մեզ պետք էր լավ տաղանդ`
  ծեր լինելու համար չափահաս լինել:

  o~հ, իմ սեր,
  իմ մեղմ, իմ քնքուշ,
  իմ հրաշալի սեր,
  լուսաբացի թափվելուց մինչև օրվա վերջ
  սիրում եմ քեզ դեռ, դու գիտես,
  սիրում եմ քեզ:

  և ժամանակի մեծ մասը երկարում է մեզ համար,
  և ժամանակի մեծ մասը ստիպում է մեզ պոռթկալ,
  բայց սիրահարների համար ամենավատ թակարդը
  խաղաղության մեջ ապրելն է, այդպես չէ ՞...
  իհարկե հիմա դու լացում ես մի քիչ ավելի շուտ,
  քան առաջ,
  իսկ ես ինձ տանջում եմ մի փոքր ավելի ուշ,
  քան առաջ,
  մենք քիչ ենք պաշտպանում մեր առեղծվածները,
  մենք քիչ ենք վստահում դիպվածին,
  մենք կասկածում ենք ջրի հոսքին,
  բայց մեր միջև նուրբ պատերազմն ընդմիշտ է :

  o~հ, իմ սեր,
  իմ մեղմ, իմ քնքուշ,
  իմ հրաշալի սեր
  լուսաբացի թափվելուց մինչև օրվա վերջ
  սիրում եմ քեզ դեռ, դու գիտես,
  սիրում եմ քեզ


 թարգմանեց՝
 Ռուզան Պետրոսյանը

                   

բայց ԺԱԿ ՊՐԵՎԵՐ ուրիշ ձև եմ սիրում..

• J’aime mieux
• tes levres
• qui mes livres

 Ծաղկի խանութ

Մի մարդ մտավ խանութ
և ընտրեց ծաղիկ
ծաղկավաճառը ծրարեց ծաղիկները
ձեռքը գրպանը տարավ մարդը
որ փող հանի
փող որ ծաղկի համար վճարի
բայց նույն պահին
հանկարծ
ձեռքը տարավ սրտին

ու ընկավ
և նույն պահին                                               

փողն ընկավ գետնին                                 

ու ծաղիկներն ընկան
այդ նույն պահին
երբ ընկավ մարդը
փողը
ու ծաղկավաճառը մնաց տեղում                     

գլորվեց փողի
թոշնող ծաղկի
մեռնող մարդու հետ
անկասկած
տխուր է այդ բոլորը
և պետք էր
որ ծաղկավաճառը մի բան աներ
բայց նա չգիտի թե ինչ անի
նա չգիտի թե ինչից սկսի:

Որքան հոգսեր կան
այս մեռնող մարդու
այս թոշնող ծաղկի
և այս փողի հետ
որ գլորվում է անվերջ:

****
ես չեմ երգում
ես ծաղիկ եմ տեսնում
ես չեմ ծիծաղում
ես գինի եմ խմում
ես չեմ լալիս
սերն է ինձ լքում…
****

….այդ սերը օրվա պես սիրուն եղանակի պես վատ…
                                                                                                                                 թարգմ.` Ս. Չիլոյան

բախտ նայողի ճանապարհին..

Երբ կինը մոտեցավ ինձ,  մտածեցի` եհովայի վկաներից է ու հիմա պիտի քարոզներ կարդա, թե ուզու՜մ եմ ապրել դրախտում.. ֆլան ֆստան..
բայց մեկ էլ, ի զարմանս ինձ, հարցրեց.
- Ազիզ ջան, բախտ նայող Գոհարի տունը ո՞րն ա: Վա՜յ, արդեն չգիտեմ էլ ինչ անեմ, շատ լավ տղա ունեմ, ոչ մի աղջկա չի հավանում, չի ուզում ամուսնանալ, հիասթափված ա, ամուսնուս ընկերոջ կինն ասում ա` գնա նայողի մոտ, կարող ա գլխին էս քածերն ի~նչ ասես արած լինեն,

-ի՞նչ, - հարցնում եմ:

-շա՜տ իմանամ, ի՜նչ ասես խմացրած կլինեն էլի: Ախր, շատ ներվային ա, օրերով տուն չի գալիս,առաջ շատ խելոք տղա էր.. մտածեցի` հըլը գնամ նայողի մոտ, ասում են` օգնում ա: Հենա ամուսնուս ընկերոջ կինն իր աղջկա համար եկավ. աղջիկը բաժանված ա: էդ Գոհարն ասել էր` քո աղջիկը շատ լեզվային ա, բայց մի կետից փեսադ կգա, կասես աղջկադ`լեզվին չտա, խելոք պահի իրեն ու կմիանան.. էն էլ փեսան եկել էր, էդ աղջիկը, իրոք, կռվել էր հետը ու տենց էլ ընդմի՜շտ թողեց գնաց էդ տղան.. տեսնու՞մ ես ինչ ճիշտ ա նայել..


- վա՜յ, հենա երկու կին են գալիս, հլը հարցնեմ, Գոհարի տան տեղը կիմանա՞ն.. ախր ինձ ասեց` ռեստորանի մոտով փողոց կա թեքվում ես աջ ու ուղիղ գնում, բա ու՞ր ա..

  - Լավ, դե դուք հարցրեք, իրենք տեղի բնակիչ կլինեն, կիմանան..

Ես գնացի, չորս քայլ չէի արել, ետ շրջվեցի` տեսնեմ էդ կինը չկա:

-յա՜, չլինի բախտ նայող Գոհարի կախարդա՞նքն էր, ու՞ր ա կինը?

rupe

Հետո մտքումս խորացա` թուղթուգիր, աչք, չկամեցողություն, նավս.. ու տենց լիքը նման բաներ… Որտեղի՞ց նման բաներն եկան հայերին կպան: 
Իսկ բա որ իրոք ` էդ քածերն էդ տղային բան խմացրած լինե՞ն: Բայց` ի՞նչ:

Չէ, մի օր ես էլ եմ գնալու էդ բախտ նայող Գոհարի տուն, հենց հասնեմ ճանապարհի էդ հատվածը, կկանգնեմ ու կսպասեմ Գոհարի կախարդանքին: Հենց էլ կգնամ ու կասեմ`

Գոհար, էդ ինչի՞ց ա, որ ես էս երկրում հավես չունեմ բան անելու, ինչի՞ց ա, որ էս երկիրն էլ ինձ չի ձգում.. ինչի՞ց ա, որ..
ու տենց լիքը ինչիցներ..


կարող ա մեր երկրի վրա էլ են թուղթուգիր արե՞լ, որ բոլորը լքեն թողնեն մենակ: Չէ, թուղթուգիրը քանդել ա պետք: Ինչպե՞ս: 

“Մեր բակի”  Կարենը կասեր`  դուք փոշեծծիչ ունե՞ք:                                           
Երկիրս փոշեծծելա պետք!!


շարունակությունը կարդացեք այստեղ այստեղ.. 

rupe