օլյայի մանտյոռ սերը
օլյան 19 տարեկան էր, երբ ամուսնացավ իրենց փողոցից մի տղայի հետ: մի տարի անց ամուսինը մեկնեց խոպան, էնտեղ մի ռուս աղջիկ գտավ ու հետ չվերադարձավ: սկեսուր մայրն էլ օլյային տանից դուրս հանեց, թե` որ երեխա չունես, էլ մեր ինչի՞ն ես պետք:
այդպես հինգ տարի հետո օլյան վեշերը կապեց ու իր հայրենի գյումրիից տեղափոխվեց երևան: աշխատեց, տուն ստացավ ու դարձավ երևանաբնակ:
անցան տարիներ օլյան ոչ մեկի հետ չամուսնացավ, ձեռի հետ ընթացքում 2 սիրեկան ունեցավ, երկրորդի հետ կապը երկար տևեց. իր ընկերուհու ամուսինն էր: օլյան չարացել էր. մենակ իր մասին էր մտածում:
20 տարի հետո, մի օր նրա հետ էլ կապերը խզեց ու մնաց առանց սիրեկանի:
ու մի օր էլ օլյայի հեռախոսը փչացավ, առանց որի նրա կյանքը կյանք չէր: նա մանտյոռ կանչեց:
անցան տարիներ օլյան ոչ մեկի հետ չամուսնացավ, ձեռի հետ ընթացքում 2 սիրեկան ունեցավ, երկրորդի հետ կապը երկար տևեց. իր ընկերուհու ամուսինն էր: օլյան չարացել էր. մենակ իր մասին էր մտածում:
20 տարի հետո, մի օր նրա հետ էլ կապերը խզեց ու մնաց առանց սիրեկանի:
ու մի օր էլ օլյայի հեռախոսը փչացավ, առանց որի նրա կյանքը կյանք չէր: նա մանտյոռ կանչեց:
էդիկը գործիքները վերցրած եկավ օլյայի հեռախոսը սարքելու: էդպես նրան սուրճ հյուրասիրեց, հարցաքննեց, իմացավ, որ իրենից 7 տարի մեծ է, կինը մահացել է, երկու երեխա ունի, հարս, թոռնիկ, ավելին` աշխատող է.. որոշեց հեռախոսը նորից փչացնել:
նրանք ամուսնացան: օլյան խնամեց էդիկին, լողացրեց, թարմացրեց սիրունացրեց , հպարտ մտավ թևն ու քայլեց փողոցով:
նա ուրախ էր, գտել էր իր էդոյին, բայց հենց ջղայնանում էր, ինչ ասես որ նրան չէր ասում:
նա ուրախ էր, գտել էր իր էդոյին, բայց հենց ջղայնանում էր, ինչ ասես որ նրան չէր ասում:
հիմնական վեճի պատճառը փողն էր. ուզում էր էդոյի աշխատավարձը միայն ինքը տնօրիներ:
այդպես ամեն աշխատավարձ ստանալու նախօրեին, վիճում էին, էդոն էլ վեշերը հավաքում էր, գնում իր տուն: օլյան էլ միշտ վստահ էր լինում, որ էդոն հետ էր վերադառնալու, որովհետև ինքը իրեն խնամում, կերակրում էր: էդպես էլ լինում էր` մի շաբաթ անցնում էր, խաղաղվում էին, էդոն հետ էր գալիս:
ու մի օր օլյան տխուր էր, էդոյի հետ գալու ժամկետը լրացել էր, բայց նրանից լուր չուներ: էդոն համառորեն հետ չէր վերադառնում: նա սկսեց հուսահատվել. էս անգամ վեճը լուրջ էր:
օլյան իր տխրությունը փարատում էր բրազիլիական սերիալներով, ապրում էր հերոսների կյանքով, նրանց նմանեցնում իրեն ու կպած հետևում դեպքերի զարգացմանը:
մեկ էլ օլյան հուսահատ խորը շունչ քաշեց ու ասաց.
- մտքումս բան եմ պահել, եթե գավյոտան սեբաստիանի հետ միացավ ուրեմն էդոս էլ կգա..
այդպես ամեն աշխատավարձ ստանալու նախօրեին, վիճում էին, էդոն էլ վեշերը հավաքում էր, գնում իր տուն: օլյան էլ միշտ վստահ էր լինում, որ էդոն հետ էր վերադառնալու, որովհետև ինքը իրեն խնամում, կերակրում էր: էդպես էլ լինում էր` մի շաբաթ անցնում էր, խաղաղվում էին, էդոն հետ էր գալիս:
ու մի օր օլյան տխուր էր, էդոյի հետ գալու ժամկետը լրացել էր, բայց նրանից լուր չուներ: էդոն համառորեն հետ չէր վերադառնում: նա սկսեց հուսահատվել. էս անգամ վեճը լուրջ էր:
օլյան իր տխրությունը փարատում էր բրազիլիական սերիալներով, ապրում էր հերոսների կյանքով, նրանց նմանեցնում իրեն ու կպած հետևում դեպքերի զարգացմանը:
մեկ էլ օլյան հուսահատ խորը շունչ քաշեց ու ասաց.
- մտքումս բան եմ պահել, եթե գավյոտան սեբաստիանի հետ միացավ ուրեմն էդոս էլ կգա..
2013
***
էնդի վաՂհոլը, ես ու աղջիկների տրիոն
կիսալվացած վրձինով խառնեցի սպիտակը ու բարակ գծերով մի քանի գույներ վրձինից դուրս տվեցին: սպիտակը գունավորվեց:
մեկ էլ էնդին եկավ ու ներկերը կորան:
սեղանին երևաց սպիտակ A4 թղթի վրա մատիտով նկարածս աղջիկների տրիոյի վերջին կիսատ նկարը:
- հերիք ա էդ թղթի վրա նկարես, փոխիր թուղթդ ու է՜ն մատիտից գնիր,- ասաց էնդին ու երաժշտություն միացրեց
- իյա..! դու էլ ֆեյսբուքում կաս, էնդի?
- ըհըմ, - գլխով արեց ու պարային շարժումներով ուսերը տարուբերեց:
- դե ուրեմն քեզ էլ կնկարեմ, բայց էլի էս թղթի վրա ))
- մեկ էլ քո երազած նկարը կետչուպով կնկարե՜ս,
կե՜տչու՜պո՜վ ..
ակնոցի տակից ձախ ունքը բարձրացրեց ու նայեց աղջիկների տրիոյի նկարին
- աղջիկներ չպարե՞նք
.. ու գնաց էնդին:
մնացի ես ու դիմացս աղջիկների տրիոյի կիսատ նկարը
ու չիմացա էնդին հավանեց այն, թե չէ՞
մեկ էլ աղջիկներից մեկն ինձ աչքով արեց : ու էլի գույներ երևացին ու ականջիս լսվեց.
-ժավե՜լ, ժավե՜լ..
զարթնեցի:
մեկ էլ էնդին եկավ ու ներկերը կորան:
սեղանին երևաց սպիտակ A4 թղթի վրա մատիտով նկարածս աղջիկների տրիոյի վերջին կիսատ նկարը:
- հերիք ա էդ թղթի վրա նկարես, փոխիր թուղթդ ու է՜ն մատիտից գնիր,- ասաց էնդին ու երաժշտություն միացրեց
- իյա..! դու էլ ֆեյսբուքում կաս, էնդի?
- ըհըմ, - գլխով արեց ու պարային շարժումներով ուսերը տարուբերեց:
- դե ուրեմն քեզ էլ կնկարեմ, բայց էլի էս թղթի վրա ))
- մեկ էլ քո երազած նկարը կետչուպով կնկարե՜ս,
կե՜տչու՜պո՜վ ..
ակնոցի տակից ձախ ունքը բարձրացրեց ու նայեց աղջիկների տրիոյի նկարին
- աղջիկներ չպարե՞նք
.. ու գնաց էնդին:
մնացի ես ու դիմացս աղջիկների տրիոյի կիսատ նկարը
ու չիմացա էնդին հավանեց այն, թե չէ՞
մեկ էլ աղջիկներից մեկն ինձ աչքով արեց : ու էլի գույներ երևացին ու ականջիս լսվեց.
-ժավե՜լ, ժավե՜լ..
զարթնեցի:
2013
***
բաոնԾի
նա խանութում է աշխատում. շոկոլադ ու գինի է վաճառում: 26 տարեկան է` սև երկար մազերով և մի քիչ թուխ մաշկով: ընկերները նրան բաոնԾի են ասում, իսկ նա նրան դառը շոկոլադ կասի:
նա միշտ երազում է, նույնիսկ` շոկոլադ ու գինի վաճառելիս: ամենից շատ երազում է հոլիվուդյան ֆիլմում նկարվել. հավատում է ֆիլմերի սիրո պատմություններին:
երեկոյան կփակեմ խանութը, ինչպես միշտ գայլուկիս համար չեմ մոռանա իր սիրածշոկոլադե պաղպաղակե տորթը ու արագ կվազեմ երթուղայինի հետևից: մեկ էլհանկարծ պատահաբար ՆՐԱ թևը կդիպչի ինձ ու ձեռքիցս կընկնի շոկոլադեպաղպաղակով տորթը: նա ներողություն կխնդրի, ես կբարկանամ, որ իմ գայլուկինխոստացած տորթն ընկավ իր պատճառով, կամ էլ կասեմ` ոչինչ: հետո նա կպարզի, որգայլուկն իմ փոքրիկ քաղցրակեր քույրիկն է: միասին կծիծաղենք: նա կառաջարկի մի քիչ քայլել, հետո գայլուկիս համար նոր տորթ կգնենք և ինձ կուղեկցի տուն.. և կսկսենքհաճախ հանդիպել:
մի օր էլ նա գինի ու շոկոլադ կգնի ու, ինչպես ֆիլմերում, մի պատրվակով կհրավիրի ինձ իր մոտ: հետո մեղմ բառեր կշշնջա ականջիս ու հարմար առիթին անհագորենկհամբուրի..
.. ու տեղ ֆիլմի ժապավենը կկտրվի. ամենի ինչ կանհետանա, կանհետանամ նաև ես նրա տնից, չի հնչի էլ երաժշտություն, կլինի միայն երթուղայինի ձայնը փողոցում ու շատ մութ մի երեկո..
-հե՜յ, էքսքյուզ մի , յու հիր մի ? քեն յու գիվ մի ը բաթըլ օֆ վայն ընդ բիթըր չոքըլեդ ?
- գնա գրողի ծոցը, անասուն..
ֆիլմի վերջը
2013
